جهان پتروشیمی /در فصل بهار سال ۱۴۰۴، صنایع بزرگ مانند پتروشیمی، فلزات اساسی و معدنی تحت فشارهای شدید اقتصادی، بحران انرژی، و نوسانات نرخ ارز قرار گرفتند. در حالی که فصل بهار برای صنایع بزرگ چندان پربار نبود، برخی از صنایع کوچک مانند غذایی، سیمانی و نیروگاهی عملکردی فراتر از انتظار داشتند.این موضوع باعث شده تحلیلگران به بررسی امکان نوسانگیری در این صنایع طی مردادماه بپردازند. بحران انرژی و قطعی گسترده برق و گاز در کشور، باعث شده بسیاری از واحدهای صنعتی به ویژه صنایع انرژیمحور مثل پالایشگاهها و پتروشیمیها فعالیت خود را کاهش دهند، تا جایی که برخی خطوط تولید به طور موقت متوقف شدند. این موضوع عملاً عملکرد و سودآوری صنایع بزرگ را تحت تأثیر قرار داد و سبب کاهش خروجی تولید و هدررفت سرمایهگذاری و در نتیجه افت درآمد و زیاندهی در بسیاری از شرکتهای بزرگ شد.نتیجه: عملاً در بهار وضعیت صنایع بزرگ ضعیف بوده و اقبال سرمایهگذاران به دنبال فرصتهای جایگزین و کمریسکتر گشته است.فصل بهار: بررسی عملکرد صنایع کوچک - غذایی، سیمانی و نیروگاهیصنعت غذایی: مصون از بحران انرژی و قطع برق، اغلب به تقاضای داخلی تکیه دارد. با افزایش قیمت کالا و تورم، این صنعت قابلیت رشد سریع و سوددهی لحظهای دارد. در فصل اول ۱۴۰۴، میزان تولید رشد ۱٪ و فروش افزایش ۲۱٪ نسبت به مدت مشابه سال قبل داشته و درآمد شرکتهای این صنعت ۴۹٪ رشد کرده است. این رشد قابل توجه با افزایش نرخ فروش و تقاضای داخلی همراه بوده؛ حاشیه سود عملیاتی نیز بهبود قابلتوجهی تجربه کرده است.صنعت سیمان: با اجرای پروژههای عمرانی و افزایش نقدینگی، تقاضای داخلی برای سیمان افزایش یافته است. این موضوع ضمن افزایش فروش، باعث اعتماد بازار به این نمادها شده است. درآمد عملیاتی صنعت سیمان در ۶ ماهه منتهی به خرداد ۱۴۰۴ رشد ۷۳٪ داشته و سود عملیاتی نیز تا حد زیادی افزایش یافته است. شرکت نمونه، سیمان کردستان، در ۹ ماهه منتهی به خرداد سود خالص ۲۲۶ میلیارد تومان محقق کرد که حاکی از رشد ۱۲۹٪ در سود نسبت به سال قبل است. درآمد عملیاتی این شرکت ۴۶٪ افزایش یافت و به ۸۱۰ میلیارد تومان رسید. همچنین، صنعت سیمان در سال ۱۴۰۳ بازدهی حدود ۷۰٪ کسب کرد و یکی از بهترین عملکردها را در بین صنایع بورسی به ثبت رساند. (با بازدهی کوتاهمدت ۱۷٪)صنایع نیروگاهی (IPPs): هرچند با بحران برق مواجهند، اما نرخ تضمینی فروش برق تثبیتشده و قراردادها بلندمدت هستند. شرکتهایی که از منابع خصوصی تامین برق دارند، توانستهاند عملکرد ثابتی ارائه دهند. با وجود بحران تامین انرژی، شرکتهای فعال خصوصی در بخش نیروگاهی از نرخ تضمینی فروش برق برخوردارند. این قراردادها باعث ثبات درآمد و حداقل ریسک عملیاتی میشوند؛ دادههای دقیق عملکرد این شرکتها در منابع عمومی محدود است، اما از منظر بنیادی گزینه قابل اتکاییاند.فرصت در دل بحران